Zostaw cycka, zjedz chrzanicę

rozmawia Marcin Cichoński

Wakacje spędzone w Polsce mogą smakować jak nigdy dotąd. Wystarczy, że zapominając o schabowym i pomidorówce, zaczniemy próbować wszystkiego, czego jeszcze nie jedliśmy - przekonuje Hanna Szymanderska

No to doczekaliśmy się w Polsce powrotu tradycyjnych potraw.
– Tak? Ciekawe. Gdzie?

Wystarczy ruszyć się z miasta, by zobaczyć dziesiątki zajazdów i karczem zachwalających „tradycyjną kuchnię polską”: żur, chłodnik, schabowy.
– To nie jest kuchnia tradycyjna! Szerokim łukiem radzę omijać restauracje, które w karcie mają bardzo dużo dań, a gości zaprasza się hasłami w rodzaju: „Zasiądźcie w gronie zacnych kompanionów, rozkoszując się cudownem smakiem podawanych tu mięsiw…”. Na dodatek nazwy dań stylizowane są na rzekomą staropolszczyznę: pierogi mięchem napchane, ziobro z wieprza na metry czy cycek Zosinej kury. Klepiskowa micha też do mnie nie przemawia. To powielanie schematów, w dodatku kompletnie nieprawdziwych.

Gdzie zatem szukać kulinarnej prawdy?
– By dotrzeć do rzeczywistych dawnych smaków, musimy włożyć w to trochę wysiłku. Warto zacząć od festiwali kuchni regionalnej. Tam można popróbować pyszności. Doskonałą okazją są też wakacyjne wyjazdy. Ale uwaga! Stołując się w kuchni domowej – u rybaka czy u bacy – często dostajemy dania, które możemy zjeść wszędzie: pomidorówkę, ziemniaki z kotletem i obowiązkową mizerią. Dlatego trzeba się upomnieć o swoje. Przed wyjazdem poczytajmy sobie o regionalnej kuchni, by potem delikatnie ponaciskać gospodarzy. Niech podadzą nam coś takiego, co je się tylko w tym regionie.

A czy ktoś w ogóle jeszcze pamięta, co się kiedyś podawało?
– Ależ tak! W takich miejscach na szczęście króluje kuchnia pań z kół gospodyń wiejskich czy z gospodarstw agroturystycznych. One tak naprawdę ani na moment nie zapomniały o polskiej tradycji kulinarnej. To dzięki nim znajdziemy niezwykłe smaki. Przygotowują na przykład kurczaka nadziewanego rabarbarem i orzechami włoskimi, zupę z maćka (żołądek wieprzowy), chrzanicę – wszystkie te dania są proste, przygotowywane z powszechnie dostępnych produktów.

Właśnie. Takie proste, a tak trudno do nich dotrzeć. Co się stało z naszą kuchnią regionalną?
– W wielu regionach ludzi paraliżuje strach, że zaproponują coś pochodzącego z „biednej kuchni”. Część osób wstydziła się tego, że u nich wciąż jadło się na przykład dania z kaszy jaglanej, i nie myślała, że kogoś innego może to w ogóle interesować. To w Świętokrzyskiem jedna pani przygotowała fantastyczny deser...

...z kaszy jaglanej?
– Tak jest! Zrobiła tę kaszę jaglaną w soku jabłkowym, dodała morelówki, przykryła bitą śmietaną, posypała jagodami i poziomkami. Każde dziecko, uczulone i nieuczulone, może to zjeść i żadne nie pozna, że to kasza. No, może dzieciom nie dodawałabym morelówki... W Świętokrzyskiem przekonałam się też, że tam wciąż rządzi pasternak. Ludzie jadają dania z niego, co jest niezwykłe. Przecież zanim do Polski wkroczył ziemniak, ludzie jadali głównie właśnie pasternak.

1 2 3

wpisz swój komentarz

Tytuł:		Pseudonim:
Treść:		E-mail:		Zapisz
	Wydawnictwo "Przekrój" sp. z o.o. zastrzega sobie prawo do usuwania komentarzy łamiących polskie prawo lub zasady dobrego wychowania.

komentarze do artykuŁu

Wszystkie