Bez magii ten czarownik

Karolina Pasternak

Mierzyć zamiary wedle sił – oto mądrość, której przy kręceniu „Milarepy” zabrakło Netenowi Choklingowi

 „Milarepa”, reż. Neten Chokling, Indie/Bhutan 2006, AP Mañana, 90’, premiera 5 września

Pierwsze reżyserskie dzieło urodzonego w Bhutanie jako reinkarnacja jogina Chongkyura Lingpy Netena Choklinga zaczyna się obiecująco. Piękne krajobrazy leżącej na granicy Bhutanu i Indii doliny Spiti; zawsze żywy (tu pokazany z buddyjskiej perspektywy) dylemat: mścić się za ludzką podłość czy dążyć do doskonałości drogą wybaczenia, wreszcie kojąca, kontemplacyjna muzyka. Niestety, mniej więcej w połowie „Milarepa” bardziej niż film serio zaczyna przypominać produkcję, która na festiwalu Era Nowe Horyzonty z powodzeniem mogłaby znaleźć się w cyklu „Nocne szaleństwo”. Tym, którzy nie bywają, wyjaśniam – to filmy tak nieprawdopodobne i marnie zrealizowane, że aż zabawne. Oczywiście wybujałej fantazji wymagała opowiadana tu historia żyjącego naprawdę przed tysiącem lat w Tybecie Milarepy, który  posiadł wiedzę na temat czarów. Nikt nie wymagał za to, żeby opowiadać ją w stylu hollywoodzkim. W efekcie w tej taniej „superprodukcji” z Bhutanu efekty specjalne, zamiast robić wrażenie, śmieszą, a los późniejszego mistrza Buddyzmu Diamentowej Drogi, zamiast porywać – rozczula. Może reżyser za mocno uwierzył w to, że będąc wcieleniem Lingpy, może wszystko? Czarów i magii nie wystarczyło. Potrzebne były po prostu pieniądze.

Karolina Pasternak
„Przekrój” 36/2008

wpisz swój komentarz

Tytuł:		Pseudonim:
Treść:		E-mail:		Zapisz
	Edipresse Polska S.A. zastrzega sobie prawo do usuwania komentarzy łamiących polskie prawo lub zasady dobrego wychowania.

komentarze do artykuŁu

Wszystkie